1. วิกฤตสภาพคล่อง

วิกฤตสภาพคล่องคือความต้องการที่เพิ่มขึ้นและอุปทานสภาพคล่องที่ลดลงพร้อมกันในสถาบันการเงินและธุรกิจอื่นๆ จำนวนมาก
รากฐานของวิกฤตสภาพคล่องคือความไม่ตรงกันของอายุสัญญาที่แพร่หลายในหมู่ธนาคารและธุรกิจอื่นๆ และส่งผลให้ขาดเงินสดและสินทรัพย์สภาพคล่องอื่นๆ เมื่อจำเป็น
วิกฤตสภาพคล่องอาจเกิดจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ หรือจากการเปลี่ยนแปลงตามวัฏจักรปกติของเศรษฐกิจ
หากมองย้อนกลับไปที่ตลาดหุ้นสหรัฐฯ อัตราดอกเบี้ยเป้าหมายของกองทุนรัฐบาลกลางค่อนข้างสูง ซึ่งทำให้กองทุนมีแนวโน้มที่จะออกจากตลาดหุ้น ยกตัวอย่างเช่น ก่อนเกิดวิกฤตการณ์ตลาดหุ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2530 ระดับอัตราดอกเบี้ยได้เพิ่มขึ้นเป็น 7.25% เมื่อฟองสบู่ดอทคัมแตกในปี พ.ศ. 2543 ระดับอัตราดอกเบี้ยก็เพิ่มขึ้นเป็น 6.5% วิกฤตการณ์สินเชื่อที่อยู่อาศัยซับไพรม์เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2551 และอัตราดอกเบี้ยกองทุนรัฐบาลกลางเพิ่มขึ้นจาก 1% ในปี พ.ศ. 2546 เป็น 5.25% ในปี พ.ศ. 2550

2. ฟองสบู่ตลาดหุ้น

ฟองสบู่ตลาดหุ้นเป็นฟองสบู่เศรษฐกิจประเภทหนึ่งที่เกิดขึ้นในตลาดหุ้นเมื่อผู้เข้าร่วมตลาดผลักดันราคาหุ้นให้สูงเกินมูลค่าเมื่อเทียบกับระบบการประเมินมูลค่าหุ้นบางระบบ

(1) ฟองสบู่ดอทคอม

ฟองสบู่ดอทคอม หรือที่รู้จักกันในชื่อฟองสบู่อินเทอร์เน็ต คือการพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วของมูลค่าหุ้นเทคโนโลยีของสหรัฐฯ ซึ่งได้รับแรงหนุนจากการลงทุนในบริษัทที่ขับเคลื่อนด้วยอินเทอร์เน็ตในช่วงตลาดกระทิงในช่วงปลายทศวรรษ 1990 ในช่วงฟองสบู่ดอทคอม มูลค่าของตลาดหุ้นเติบโตอย่างก้าวกระโดด โดยดัชนีแนสแด็ก ซึ่งครองตลาดด้วยเทคโนโลยี ได้เพิ่มขึ้นจากต่ำกว่า 1,000 เป็นมากกว่า 5,000 ระหว่างปี 1995 ถึง 2000 ในปี 2001 และต่อเนื่องถึงปี 2002 ฟองสบู่แตก โดยหุ้นเข้าสู่ตลาดหมี

ในช่วงวิกฤตการณ์ บริษัทช้อปปิ้งออนไลน์หลายแห่ง เช่น Pets.com, Webvan และ Boo.com รวมถึงบริษัทสื่อสารหลายแห่ง เช่น Worldcom, NorthPoint Communications และ Global Crossing ต่างล้มละลายและปิดตัวลง บริษัทบางแห่ง เช่น Cisco ซึ่งราคาหุ้นลดลงถึง 86%, Amazon.com และ Qualcomm สูญเสียมูลค่าตลาดไปจำนวนมาก แต่ยังคงอยู่รอดมาได้

(2) ฟองสบู่ภาคที่อยู่อาศัย

ฟองสบู่ด้านอสังหาริมทรัพย์ในสหรัฐอเมริกาเป็นฟองสบู่ด้านอสังหาริมทรัพย์ที่ส่งผลกระทบต่อรัฐต่างๆ ของสหรัฐอเมริกามากกว่าครึ่งหนึ่ง ฟองสบู่นี้เองที่เป็นแรงผลักดันให้เกิดวิกฤตสินเชื่อที่อยู่อาศัยซับไพรม์ ราคาที่อยู่อาศัยพุ่งสูงสุดในช่วงต้นปี 2549 เริ่มลดลงในปี 2549 และ 2550 และแตะระดับต่ำสุดใหม่ในปี 2555

อัตราการยึดทรัพย์ที่เพิ่มขึ้นในช่วงปี 2549–2550 ในกลุ่มเจ้าของบ้านชาวสหรัฐฯ นำไปสู่วิกฤตในเดือนสิงหาคม 2551 ต่อตลาดสินเชื่อที่อยู่อาศัยที่มีอัตราดอกเบี้ยต่ำกว่ามาตรฐาน Alt-A ตราสารหนี้ที่มีหลักประกัน (CDO) จำนอง สินเชื่อ กองทุนป้องกันความเสี่ยง และตลาดธนาคารต่างประเทศ

การล่มสลายของฟองสบู่ภาคอสังหาริมทรัพย์ในสหรัฐฯ จะส่งผลกระทบโดยตรงไม่เพียงแต่ต่อมูลค่าที่อยู่อาศัยเท่านั้น แต่ยังรวมถึงตลาดสินเชื่อที่อยู่อาศัย ผู้สร้างบ้าน อสังหาริมทรัพย์ ร้านค้าปลีกวัสดุก่อสร้างสำหรับที่อยู่อาศัย กองทุนป้องกันความเสี่ยงบนวอลล์สตรีทที่นักลงทุนสถาบันรายใหญ่ถือครอง และธนาคารต่างประเทศ ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงต่อภาวะเศรษฐกิจถดถอยทั่วประเทศ

เฟดได้ลดอัตราดอกเบี้ยเจ็ดครั้งตลอดปี 2551 และอัตราดอกเบี้ยก็ลดลงเหลือระดับต่ำสุดที่ 0-0.25% เพื่อต่อสู้กับภาวะเศรษฐกิจถดถอย

3.เหตุการณ์หงส์ดำ: สงครามหรือโรคระบาด

สงครามจะส่งผลกระทบเชิงลบอย่างมากต่อราคาหุ้น รัฐบาลจะระดมทรัพยากรจำนวนมหาศาลในช่วงสงคราม และภาษีที่สูงและนโยบายหนี้สาธารณะที่สูงจะบั่นทอนความต้องการหุ้นของนักลงทุนอย่างรุนแรง สงครามทำให้นักลงทุนเกิดความตื่นตระหนกและเปลี่ยนสินทรัพย์เป็นทองคำและเงินสด

วันก่อนที่ญี่ปุ่นจะโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ ดัชนีดาวโจนส์ร่วงลง 25% วันรุ่งขึ้นหลังจากที่ญี่ปุ่นโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ ตลาดหุ้นก็ร่วงลง 3.5% นับแต่นั้นมา ตลาดหุ้นก็ร่วงลงอย่างหนักและแตะระดับต่ำสุดเป็นประวัติการณ์เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2485

วิกฤตการณ์ตลาดหุ้นในปี 2020 เกิดขึ้นจากการระบาดใหญ่ของโควิด-19 ซึ่งเป็นการระบาดใหญ่ที่ส่งผลกระทบรุนแรงที่สุดนับตั้งแต่การระบาดใหญ่ของไข้หวัดใหญ่ในปี 1918 เชื่อกันว่าความกังวลที่เพิ่มขึ้นและภาวะเศรษฐกิจทั่วโลกหยุดชะงักอันเนื่องมาจากผลกระทบทางเศรษฐกิจจากการระบาดใหญ่ของโควิด-19 เป็นสาเหตุหลักของวิกฤตการณ์ตลาดหุ้น อย่างไรก็ตาม ผู้เชี่ยวชาญหลายคนแย้งว่าวิกฤตการณ์นี้เป็น "ตัวเร่ง" มากกว่าที่จะเป็นสาเหตุหลักเพียงอย่างเดียวที่อยู่เบื้องหลังวิกฤตการณ์นี้